An official website of the United States Government Here's how you know

Official websites use .gov

A .gov website belongs to an official government organization in the United States.

Secure .gov websites use HTTPS

A lock ( ) or https:// means you’ve safely connected to the .gov website. Share sensitive information only on official, secure websites.

وزارت خارجه ایالات متحده
دفتر ند پرایس، سخنگو
پنج‌‌شنبه، ۲۵ فوریه ۲۰۲۱
جلسه مطبوعاتی وزارتخانه
گزیده‌ها

پرسش: شما دیروز از این تریبون گفتید که ایالات متحده تا ابد صبر نخواهد کرد و صبر آمریکا نسبت به ایران نامحدود نیست. اگر ایران به فراخوان‌های ایالات متحده برای از سرگیری گفت‌وگوهای دیپلماتیک عمل نکند، دولت ایالات متحده چنان‌چه نخواهد بر تهران تحریم اعمال کند، تحت چه محدودیت‌هایی اعمال فشار بر ایران را افزایش خواهد داد؟

آقای پرایس: خوب، برای این که موضوع روشن شود، تهران تحت فشار چشمگیر، فشار تحریم‌ها از سوی ایالات متحده و فراتر از آن قرار دارد. من دیروز دقیقاً به دلیل این که این موضوع یک چالش فوری برای ما است، نکته‌ای را که به آن اشاره می‌کنید مطرح کردم. و باز هم برای این که این موضوع روشن شود، می‌گویم که من درباره فوریت پیوستن دوباره برنامه جامع اقدام مشترک صحبت نمی‌کنم. آن موضوع برای ما یک تاکتیک است. آن یک تاکتیک است تا هدف راهبردی‌مان را به دست آوریم و آن هدف راهبردی، اطمینان یافتن از این موضوع است که ایران هرگز نخواهد توانست در موقعیتی باشد که یک سلاح هسته‌ای به دست آورد. پرزیدنت بایدن این موضوع را به روشنی بیان کرده است. [پرزیدنت] بایدن وقتی نامزد ریاست جمهوری بود نیز این موضوع را به روشنی بیان کرد. [پرزیدنت] بایدن زمانی که معاون ریاست جمهوری بود نیز این موضوع را به روشنی بیان کرد. و وزیر خارجه بلینکن هم این موضوع را به روشنی بیان کرده است.

رئیس‌جمهوری، در آغاز به عنوان یک نامزد و نیز به تازگی، روشن کرده است که مؤثرترین و پایدارترین راه برای حصول اطمینان از رسیدن به آن وضعیت نهایی – یعنی این ایده که هرگز نمی‌توان به ایران اجازه داد به یک سلاح هسته‌ای دست یابد – راه دیپلماسی است. به همین دلیل است که ما این مسیر تاکتیکی رو به جلو را روی میز قرار داده‌ایم – مسیری که خلاصه آن «رعایت کردن در برابر رعایت کردن» است. ‌اگر ایران عمل کردن کامل به تعهدات خود تحت برنامه جامع اقدام مشترک را از سر بگیرد، ایالات متحده نیز آماده خواهد بود که چنین کند. ما سپس پارامترهای آن توافق را طولانی و تقویت می‌کنیم؛ چرا که ما می‌خواهیم – می‌خواهیم که آن کف خواسته‌های ما باشد و نه سقف آن. و توافق‌های بعدی است که به دیگر فعالیت‌های شرورانه ایران رسیدگی خواهد کرد؛ توافق‌هایی که ما به اتفاق نزدیک‌ترین همپیمانان و شرکای‌مان مورد مذاکره قرار خواهیم داد.

ما به دلیل مخاطرات موجود، بر این چالش بسیار متمرکز هستیم، و این مخاطرات البته بسیار روشن هستند. ایران با فاصله گرفتن از توافق هسته‌ای، برنامه هسته‌ای خود را به اشکالی گسترش داده است که انجام آن، زمانی که [ایران] توافق هسته‌ای را به طور کامل رعایت می‌کرد، غیرممکن بود. ما می‌توانیم به طرق مختلف درباره آن صحبت کنیم. من این جا درباره این موضوع از لحاظ زمان گریز – یعنی زمانی که ایران نیاز دارد تا مواد شکاف‌پذیر کافی برای تولید یک اسلحه هسته‌ای را، چنان چه تصمیم به ساخت آن بگیرد، به دست آورد و تولید کند – صحبت کرده‌ام. زمانی که ایران توافق را به طور کامل رعایت می‌کرد، زمان گریز ۱۲ ماه بود. این مدت، که قبل از اجرایی شدن توافق در ژانویه ۲۰۱۶ فقط چند ماه بود، از روز به اجرا درآمدن توافق به میزان چشمگیری افزایش یافت.

پرسش: لطفاً، من پرسش دیگری در مورد مسئله فلسطینی دارم. برخی گزارش‌ها حاکی از قصد دولت ایالات متحده برای به تعویق انداختن بازگشایی کنسولگری ایالات متحده در اورشلیم تا پس از انتخابات اسرائیل است. آیا شما این گزارش‌ها را تأیید می‌کنید؟

آقای پرایس: آن چه می‌توانم بگویم این است که ما مشتاقانه چشم به راه تعمیق تعامل‌مان با مردم فلسطینی و رهبری فلسطینی هستم. به عنوان بخشی از این امر، ما حضور دیپلماتیک‌مان در صحنه را مورد بررسی قرار داده‌ایم تا مطمئن شویم که آن حضور دیپلماتیک، ما را قادر می‌سازد تا طیف فعالیت‌های‌مان را به طور کامل انجام دهیم. و این شامل تعامل، دیپلماسی عمومی، کمک به مردم فلسطینی، و گزارشگری دیپلماتیک است.

پرسش: در مورد ایران. همان‌طور که – پرسش در مورد این که این دولت شرایط کنونی را چگونه می‌بیند، در حالی که – کارزار فشار حداکثری طی چهار سال گذشته، اکنون که – شماری از مقامات این دولت با آن چه که دولت قبلی انجام می‌داد، مخالفت کرده‌اند. اما حالا که شما در این سمت هستید، آیا دولت فشار حداکثری و تحریم‌هایی را که بر ضد ایران به وجود آمده است به عنوان یک اهرم تلقی می‌کند و یا آن را تنها چهار سال سیاست نادرست می‌داند؟

آقای پرایس: ریچ، من فکر می‌کنم وقتی شما به نتایج فشار حداکثری نگاه می‌کنید، تنها می‌توانید به یک نتیجه‌گیری برسید. فشار حداکثری قرار بود به یک توافق بهتر منجر شود، قرار بود تهران و نیروهای نیابتی‌اش را تسلیم کند، قرار بود ایران را از مابقی جهان منزوی کند، و قرار بود منافع آمریکا را در موقعیت بهتری قرار دهد.

اما در واقع، در مورد تک‌تک این موارد دقیقاً برعکس آن اتفاق افتاده است. ما – ما طی چهار سال گذشته هرگز به چیزی که به یک توافق بهتر شباهتی داشته باشد، نزدیک نشدیم. آن مذاکرات هیچ‌گاه آغاز نشد. اگر ایران بخواهد یک سلاح هسته‌ای تولید کند، امروز و زمانی که در پایان دولت ترامپ – در آخر – باید بگویم در پایان دولت قبل قرار داریم، نسبت به نخستین روز آغاز به کار دولت قبل، به این امر بسیار نزدیک‌تر است.

به جای تسلیم کردن تهران و نیروهای نیابتی‌اش، همان‌طور که ما در این تالار صحبت کرده‌ایم و در واقع آغاز آن را طی سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ شاهد بوده‌ایم، تهران و نیروهای نیابتی آن جسارت بیشتری پیدا کرده‌اند. و ما حملات شنیع و خشونتی را که شرکای‌مان را هدف قرار داده‌اند و برخی از آنها حتی ایالات متحده را نشانه رفته‌اند یا دست‌کم جان آمریکایی‌ها را گرفته‌اند، شاهد بوده‌ایم. بنا بر این، من فکر می‌کنم فارغ از نوع نگاه‌تان به فشار حداکثری، شما فقط می‌توانید به یک نتیجه برسید.

اکنون رویکرد ما به این موضوع اذعان دارد که فشار حداکثری همراه با فقدان تعامل دیپلماتیک، ما را در وضعیت کنونی قرار داده است. به همین خاطر است که ما مسیری متفاوت را در پیش گرفته‌ایم؛ مسیری که برای دیپلماسی واقعی، اصولی، و آگاهانه – دیپلماسی آگاهانه با شرکا و هم‌پیمانان‌مان – اولویت قائل است. این نیز قابل توجه است که تحت فشار حداکثری، ما در نقطه مقابل نزدیک‌ترین شرکا و هم‌پیمانان اروپایی‌مان قرار داشتیم. من قبلا هم به این موضوع اشاره کرده‌ام. اما نکته بسیار قابل توجه درباره جلسه سه کشور «ای۳+۱» [سه کشور اروپایی بریتانیا، آلمان، و فرانسه به همراه ایالات متحده] – جلسه‌ای که وزیر خارجه بلینکن هفته گذشته با هم‌پیمانان اروپایی داشت – این است که آن جلسه یک بیانیه مشترک صادر کرد. این نشانه‌ای روشن از این امر بود که برای نخستین بار طی چند سال، ایالات متحده و نزدیک‌ترین هم‌پیمانان و شرکای‌مان در یک جبهه قرار دارند.

و ما، با آن اتفاق‌نظر، با آن همکاری، با آن رایزنی‌ها، از موضع قدرت وارد این مرحله دیپلماسی می‌شویم و اطمینان داریم که این همان موضع قدرتی است که به ما اجازه می‌دهد به هدف راهبردی‌مان دست یابیم. و تکرار می‌کنیم که آن هدف، اطمینان یافتن از این موضوع است که ایران هرگز نمی‌تواند یک سلاح هسته‌ای به دست آورد.

پرسش: (غیرقابل شنیدن) خوب،‌ چرا تحریم‌ها را حذف نمی‌کنیم و آن چه را که ایران می‌خواهد انجام نمی‌دهیم؟ یا آیا موضوع این است که این دولت به ایران اطمینان ندارد و مطمئن نیست که اگر ایالات متحده اول حرکت کند، ایران به توافق بازخواهد گشت؟

آقای پرایس: من فکر می‌کنم این منصفانه است که بگوییم ما – در این رابطه یک بی‌اعتمادی وجود دارد و من فکر می‌کنم این یک بی‌اعتمادی مناسب است. توافق ایران، زمانی که اجرایی بود، بنا بر ایده «اعتماد کن، اما راستی‌آزمایی کن» پیش‌بینی نشده بود. من فکر می‌کنم عنوان بهتر برای آن «اعتماد نکن و راستی‌آزمایی کن» بود. این دقیقاً همان چیزی بود که توافق ایران انجام می‌داد. این دقیقاً همان چیزی است که ما می‌خواهیم انجام دهیم. ما دقیقاً به همین خاطر است که می‌خواهیم بر توانایی ایران برای ساخت یا تهیه یک سلاح هسته‌ای محدودیت‌های قابل راستی‌آزمایی دائمی داشته باشیم. این، آن چیزی است که ما به دنبالش هستیم. این خیلی ساده است.

پرسش: من می‌دانم که – فقط در مورد ایران، اگر بتوانم خیلی سریع – من می‌دانم در حال حاضر در مورد این که چگونه ممکن است دو طرف، ایران و ایالات متحده، بار دیگر با ای۳ به مذاکرات کمیسیون مشترک بازگردند، بحث‌های زیادی جریان دارد. من فقط می‌خواهم این را بدانم که در نهایت، فارغ از این اهرم یا آن اهرم یا این امتیاز یا آن پیشنهاد، آیا این ساختمان [وزارت خارجه] اطمینان دارد – میزان اطمینان این ساختمان نسبت به این که این مذاکرات در واقع روی خواهند داد، چه قدر است؟

آقای پرایس: ببینید، ما بر این باور هستیم که دیپلماسی، مؤثرترین راه برای دستیابی به آن وضعیت نهایی است. ما به اتفاق شرکای اروپایی‌مان پیشنهادی را روی میز قرار داده‌ایم. ما مایل هستیم که تحت نظارت ۱+۵ در این مذاکرات اصولی و آگاهانه شرکت کنیم. ما آن چه نیاز است، انجام داده‌ایم. من بر این باورم که هنوز پاسخ قاطعی از ایران نشنیده‌ایم.

پرسش: پس سطح پایین اعتماد؟

آقای پرایس: ببینید، من فکر می‌کنم ما واقع‌بین هستیم. قطعا من فکر نمی‌کنم که شما در این ساختمان کسی را پیدا کنید که بی‌دلیل خوش‌بین باشد. اما آن‌چه می‌دانیم و آن‌چه نسبت به آن متعهد هستیم نوعی دیپلماسی اصولی و آگاهانه است که ما می‌توانیم به مؤثرترین شکل ممکن و با همراهی و هماهنگی کامل با هم‌پیمانان و شرکای اروپایی‌مان انجام دهیم. دقیقاً به همین دلیل است که این پیشنهاد پس از آن جلسه با ای۳ روی میز گذاشته شد. دقیقاً به همین دلیل است که ما آمادگی‌مان برای مشارکت در چنین مذاکراتی تحت نظارت ۱+۵ را اعلام کردیم. من نمی‌خواهم بگویم که ما بدبین هستیم. من همچنین نمی‌خواهم بگویم که ما خوش‌بین هستیم. من می‌خواهم بگویم که ما متعهد هستیم، و ما به این پیشنهاد بالقوه تحت نظارت ۱+۵ متعهدیم و منتظر پاسخ ایران هستیم.

کسی – بله. من فکر نمی‌کنم شما سوال کرده باشید. بله.

پرسش: بله. شما به کنفرانس اهداکنندگان یمن در هفته آینده اشاره کردید. آیا می‌توانید اطلاعات تازه‌ای را درباره کمک ایالات متحده به بخش‌های تحت کنترل حوثی‌ها در یمن، که دولت ترامپ سال گذشته متوقف کرده بود، به ما ارائه دهید؟ آیا دولت بایدن در نظر دارد بخشی از آن مبلغ یا همه آن را دوباره بازگرداند؟

آقای پرایس: خوب، واقعیت این است که در حدود ۸۰ درصد از جمعیت یمن تحت کنترل حوثی‌ها زندگی می‌کنند و این همان نکته‌ای است که ما در رابطه با پیامدهای عظیم انسانی که تعیین گسترده – باید بگوییم بسیار گسترده – انصارالله بر مردم یمن وارد کرده است، مطرح می‌کنیم. تکرار می‌کنم که لغو آن هیچ ارتباطی به رفتار مذموم رهبران حوثی‌های یمن ندارد. بلکه کاملا با پیامدهای انسانی آن برای ۸۰ درصد جمعیت یمن که تحت رهبری حوثی‌ها زندگی می‌کنند، مرتبط است.

در رابطه با کمک‌های بشردوستانه ما به یمن باید گفت که ایالات متحده در سال ۲۰۲۰ بزرگ‌ترین اهداکننده بوده است و از آغاز سال مالی ۲۰۲۰، در حدود ۸۰۰ میلیون دلار، ۷۹۰ میلیون دلار، ارائه کرده است. این شامل تقریبا ۱۶.۷ میلیون کمک‌های بشردوستانه در واکنش به کووید-۱۹، برای کمک به پناهندگان، برای کمک به مهاجران آسیب‌پذیر، آوارگان داخلی، و جوامع میزبان بوده است.

کمک‌های ما در واقع به چهار گوشه یمن می‌رسد و مورد استفاده برنامه‌های حیاتی – شامل کمک‌های غذایی، تغذیه، محافظت، آموزش، تندرستی، سرپناه، آب، خدمات بهداشتی، بهداشت، و سایر منابع مورد نیاز برای مردم یمن – قرار می‌گیرد. البته این کنفرانس اهداکنندگان هفته آینده برگزار می‌شود. ما امیدواریم و به تشویق هم‌پیمانان و شرکای‌مان در سراسر جهان ادامه می‌دهیم تا آن سطح از بلندهمتی را افزایش دهیم؛ تنها به این دلیل که می‌دانیم شرایط برای مردم یمن تا چه حد وخیم است. این چیزی است که ما در طول این مدت برای برطرف کردن آن تلاش کرده‌ایم و چیزی است که ما به آن متهد می‌مانیم.

پرسش: بله. در مورد یمن؟

آقای پرایس: بفرمایید.

پرسش: در مورد ایران. من فقط می‌خواهم یک پرسش تکمیلی را در مورد پرسش‌های برخی از همکارانم مطرح کنم. دولت ترامپ بانک مرکزی ایران، شرکت ملی نفت ایران، و برخی دیگر از نهادهای ایران را تحریم کرد و آنها این کار را تحت اختیارات ضدتروریسم انجام دادند. آیا به باور دولت بایدن، برای این که تلقی شود توافق هسته‌ای رعایت می‌شود، برداشتن این تحریم‌ها ضروری است؟

آقای پرایس: خوب، وقتی توافق هسته‌ای اجرایی بود، تحریم‌های هسته‌ای را نیز در بر می‌گرفت. ما داریم – ما بودیم – دولت قبلی – باید بگویم دولت قبل از دولت قبلی، یعنی دولت اوباما-بایدن، کاملاً روشن کرده بود که ما می‌توانیم دو چیز را، دو چیز را که بسیار به نفع ما بودند، به طور هم‌زمان انجام دهیم. ما می‌توانیم چهارچوب دیپلماتیکی داشته باشیم که در ازای وضع این محدودیت‌های قابل راستی‌آزمایی و دائمی بر برنامه هسته‌ای ایران، لغو محدود تحریم‌ها را ارائه دهد. این ایده اصلی برجام بود. درست همان‌طور که ما به مقابله با ایران و پاسخگو کردن آن برای فعالیت‌های شرورانه‌اش در عرصه‌های دیگر ادامه می‌دادیم، و البته مبارزه با تروریسم و حمایت [ایران] از گروه‌های تروریستی در منطقه هم‌چنان یکی از موارد نگرانی عمیق ایالات متحده است. بنا بر این، مطمئن باشید که ما، در هماهنگی با هم‌پیمانان و شرکای‌مان، همچنان ایران را بابت نفوذ شرورانه‌اش در آن زمینه پاسخگو می‌کنیم.

پرسش: اما به طور خیلی مشخص، شما فکر نمی‌کنید که باید آن تعیین‌های تروریستی را لغو کنید؟ در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ مواردی بودند – نهادهایی که تحت تأثیر تحریم‌های مرتبط با برجام قرار داشتند و سپس – سپس وقتی که برجام به اجرا درآمد – آنها لغو شده بودند.

آقای پرایس: آن‌چه من بسیار واضح می‌گویم این است که ما می‌توانیم به پاسخگو کردن ایران برای حمایتش از تروریسم در منطقه و فراتر از آن ادامه دهیم و ادامه خواهیم داد.


برای مشاهده محتوای اصلی: https://www.state.gov/briefings/department-press-briefing-february-25-2021/

این ترجمه‌ها جهت رفاه خواننده ارائه شده‌اند و فقط باید متن اصلی انگلیسی را معتبر دانست.

U.S. Department of State

The Lessons of 1989: Freedom and Our Future