وزارت خارجه ایالات متحده
دفتر ند پرایس، سخنگو
سه‌شنبه، ۲۳ فوریه ۲۰۲۱
جلسه مطبوعاتی وزارتخانه

گزیده‌ها

[…]

پرسش: می‌خواستم بدانم که نظر شما درباره گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که می‌گوید آنها به شدت نگران وجود احتمالی مواد هسته‌ای در یکی از سایت‌های اعلام نشده ایران هستند، و همچنین در مورد تصمیم امروز مبنی بر محدود کردن دسترسی بازرسان به رغم همه چیزهایی که آخر هفته گذشته روی داد (غیرقابل شنیدن) چیست؟

آقای پرایس: خوب، ما دیروز کمی در این باره صحبت کردیم. اما در واقع ما تازه‌ترین گزارش سه ماهه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره ایران را دیده‌ایم. این گزارش تا زمانی که هیأت مدیره تصمیم بگیرد که می‌تواند آن را به صورت عمومی منتشر کند، غیرعلنی باقی خواهد ماند.

همان‌طور که دیروز گفتم، ما کاملا از تلاش‌های مدیر کل برای اطمینان یافتن از اجرای کامل راستی‌آزمایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره ایران پشتیبانی می‌کنیم و به مدیر کل و به طور گسترده‌تر به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ایمان و اعتماد کامل داریم.

ما تا زمانی که این گزارش به طور عمومی منتشر نشود، درباره جزئیات آن اظهارنظر نخواهیم کرد. اما آن چه می‌توانیم بگوییم این است – و این قطعاً محرمانه نیست – این است که ایران به برداشتن گام‌هایی فراتر از محدوده‌های مجاز آن تحت برجام ادامه می‌دهد. ایران همچنین به تازگی گام‌هایی را برای کاهش همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، از جمله در زمینه پروتکل الحاقی، برداشته است. شما شنیدید که مدیر کل این آخر هفته در این باره صحبت کرد؛ همچنین صحبت‌های دیروز من در این خصوص را شنیدید. ما بر نگرانی‌مان از این بابت که ایران در مسیر نادرست حرکت می‌کند، تأکید کرده‌ایم. [ایران] در حال افزایش فاصله خود از محدودیت‌های هسته‌ای است.

هدف ما در تمام این موضوعات همچنان این است که ما به دنبال نتیجه‌ای هستیم که در آن ایران و ایالات متحده رعایت تعهدات‌شان تحت برجام را از سر بگیرند. این گام‌های برداشته شده توسط ایران، گام‌هایی که درباره آنها صحبت کرده‌ایم، به روشنی در مسیر نادرستی قرار دارند.

در رابطه با پرسش شما می‌گویم که ما همچنین می‌دانیم آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تحقیقات خود درباره چندین مورد جدی به جای مانده از قبل در رابطه با مواد هسته‌ای اعلام نشده احتمالی در ایران، ادامه می‌دهد. ما مصر هستیم که ایران برای حل و فصل این مسائل، بدون هر گونه تأخیر بیشتر با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همکاری کند. ما از نزدیک با شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی رایزنی خواهیم کرد تا درباره اقدامات مناسب در پشتیبانی از تلاش‌های آژانس گفت‌وگو کنیم.

و ما در همه این مدت روشن کرده‌ایم که بهترین، پایدارترین، و مؤثرترین راه برای ایجاد محدودیت‌ها، محدودیت‌های قابل راستی‌آزمایی و دائمی، بر برنامه هسته‌ای ایران، از طریق یک راه حل مذاکره‌ شده در این زمینه است. پیشنهادی که رئیس‌جمهوری روی میز قرار داد، اکنون مدتی است – یعنی حتی از قبل از این که او به ریاست جمهوری ایالات متحده برسد – شناخته شده است و به طور خلاصه «رعایت کردن در برابر رعایت کردن» است. اگر ایران رعایت کامل توافق هسته‌ای را از سر بگیرد، ایالات متحده نیز آماده است که همان کار را انجام دهد. این گامی ضروری است، اما کافی نیست. این کافی نیست؛ چرا که ما می‌خواهیم، پس از رسیدن به آن مرحله، آن توافق را طولانی‌تر و نیرومندتر کنیم. ما مایل هستیم که درباره توافق‌های بعدی برای پرداختن به موضوعات دیگر مربوط به نفوذ مخرب ایران، از جمله برنامه موشکی بالستیک آن، مذاکره کنیم.

نخستین گام در همه این موارد، نتیجه طبیعی همان چیزی است که ما مدت‌ها است بیان کرده‌ایم و آن، دیدار با ایرانی‌ها در چهارچوب ۱+۵ است. در آن رابطه هیچ گونه اطلاعات روزآمدی برای شما ندارم. روشن است که ما هفته گذشته پیشنهادمان را اعلام کردیم. ما آن کار را همزمان با شرکای اروپایی‌مان انجام دادیم.

من قبلا هم این نکته را بیان کرده‌ام؛ اما مطالب زیادی درباره پیشنهادی که ما مطرح کرده‌ایم، نوشته شده و به آن توجه بسیاری شده است. من فکر می‌کنم نکته‌ای که از بسیاری جهات بیشتر شایان توجه بود، بیانیه مشترکی بود که توسط ای۳ [سه قدرت اروپایی بریتانیا، فرانسه، و آلمان] و وزیرخارجه بلینکن منتشر شد. این یک نشانه روشن بود که پس از هفته‌ها رایزنی، هفته‌ها هماهنگی با هم‌پیمانان اروپایی‌مان، نزدیکترین هم‌پیمانان‌مان، ما اکنون هم‌رای و هم‌نظر هستیم. ما و آنها گام‌های بسیار هماهنگی را در این مسیر دیپلماسی برمی‌داریم. آن دیگر – ما دیگر در جهت دستیابی به اهداف متضاد با هم، کار نمی‌کنیم. ما دست در دست هم‌پیمانان اروپایی‌مان فعالیت می‌کنیم و بر این باور هستیم که این موضوع، وقتی پای این مذاکرات در میان باشد، یک موضع قدرت را در اختیار ما قرار می‌دهد، و به باور ما این امر بهترین مسیر پیش‌ رو را به ما ارائه می‌دهد.

بله.

پرسش: سپاسگزارم. اگر برای همکارانم اشکالی نداشته باشد، می‌خواهم موضوعات را عوض کنم.

آقای پرایس: چیز دیگری در مورد ایران هست، خیلی سریع؟

پرسش: بله. همچنان روی موضوع ایران می‌مانیم.

آقای پرایس: حتما. ما پرسش رازیلند را می‌شنویم و سپس ما –

پرسش: متشکرم، ند. جمهوریخواهان کنگره از برجام انتقاد کرده‌اند، یکی از این نظر که از دید آنها آن توافق می‌بایست یک معاهده می‌بود. و آنها اکنون تلاش می‌کنند که به دولت فشار بیاورند که تسلیم درخواست‌های مکرر ایران مبنی بر برداشتن تحریم‌های اعمال شده توسط دولت قبل نشود و می‌گویند که رویه ایالات متحده نباید به گونه‌ای باشد که به رفتار ناشایست پاداش دهد.

طی چند ساعت گذشته کریس مورفی، سناتور ایالت کنتیکت، در پاسخ به پرسشی گفت که او فکر نمی‌کند برداشتن آن تحریم‌ها برای از سر گیری گفت‌وگوها میان ایالات متحده و ایران لزوماً ایده بدی باشد. آیا این یکی از موضوعات مورد بحث میان دولت و اعضای کنگره است تا شاید بتوانند از پوشش سیاسی برخوردار شوند و دست‌کم برداشتن برخی از تحریم‌ها را مد نظر قرار دهند تا این روند به حرکت درآید؟ آیا این به زبان ساده یک خط قرمز است – و من از آن اصطلاح استفاده می‌کنم – این یک اصطلاح هنری است – دولت آن را انجام نخواهد داد و ایران باید بدون هرگونه اگر و اما و شاید، رعایت کردن را از سر بگیرد؟

آقای پرایس: خوب، رازیلند، من در آغاز این نکته را بیان می‌کنم که ایران دور شدن – روند دور شدن از محدودیت‌های خود تحت برجام را پس از تصمیم گرفته شده در ماه مه ۲۰۱۸ مبنی بر ترک برجام، آغاز کرد. وقتی همه طرف‌ها به این توافق پایبند بودند، آن توافق کارش را انجام می‌داد. آن توافق به گفته آژانس بین‌المللی انرژی اتمی،‌ کارش را انجام می‌داد. آن توافق به گفته این ساختمان [وزارت خارجه آمریکا] کارش را انجام می‌داد. آن توافق به گفته جامعه اطلاعاتی و به گفته شرکای بین‌المللی ما کارش را انجام می‌داد. به همین خاطر است که ما همچنان بر این باور هستیم که برجام شالوده‌ای مناسب را برای آغاز برگزاری آن مذاکرات جهت طولانی‌تر کردن و نیرومندتر کردن آن توافق – که البته در سال ۲۰۱۵ به نتیجه رسید – و استفاده از آن به عنوان یک بنیان، تشکیل می‌دهد.

حالا، وقتی صحبت از رایزنی‌هایی است که شما به آن اشاره کردید، آن چه ما واقعا از ۲۰ ژانویه گفته‌ایم، این است که نخستین گام در این روند انجام مذاکرات با هم‌پیمانان‌مان – و ما در این مورد با ای۳ گفت‌وگو کرده‌ایم – با شرکای‌مان، و البته بودند – دیگر اعضای ۱+۵ نیز البته هستند که متحدان پیمانی ما محسوب نمی‌شوند؛ طرف‌های علاقه‌مند دیگری در سراسر جهان از جمله شرکای ما در منطقه هستند – و با اعضای کنگره، است. و آن رایزنی‌ها با اعضای کنگره مستمر بوده است. ما می‌خواهیم اطمینان حاصل کنیم که – خوب، من باید بگویم که ما می‌دانیم وقتی ما، نه تنها از جانب شرکا و هم‌پیمانان‌مان بلکه از سوی اعضای اصلی کنگره، از آن حمایت برخوردار باشیم، رویکرد ما مشروع‌ترین رویکرد و دارای بیشترین چشم‌انداز موفقیت خواهد بود.

وقتی صحبت از پیشنهادهایی است که روی میز قرار گرفته‌اند،‌ واکنش ما بسیار ساده است. ما هفته گذشته پیشنهاد ملاقات با ایرانی‌ها را مطرح کردیم. ما گفتیم که مایل هستیم در چهارچوب ۱+۵ با ایرانی‌ها ملاقات کنیم؛ زیرا به باور ما، آن جا بهترین مکان برای بحث و بررسی این مسائل است. موضع‌گیری‌هایی در تهران شده است. موضع‌گیری‌هایی هم در جاهای دیگر شده است. ما فکر می‌کنیم که مباحثات، مذاکرات، تعامل در دیپلماسی شفاف و اصولی به همراه نزدیک‌ترین شرکای‌مان – که در این‌جا ای۳ و دیگر اعضای ۵+۱ است – همان‌جایی است که ما می‌خواهیم آن گفت‌وگوها انجام شوند.

[…]

پرسش: وزیر خارجه کره جنوبی امروز گفت که آن کشور با ایرانی‌ها بر سر رفع انسداد از بخشی از پول نفتی که در نتیجه تحریم‌های ایالات متحده مسدود شده بود، به یک توافق اصولی رسیده است، اما این امر در انتظار تأیید ایالات متحده است. آیا چنین چیزی درست است و آیا شما در حال گفت‌وگو با کره جنوبی برای رفع انسداد از آن پول هستید؟

آقای پرایس: خوب، ما مشخصاً درباره این موضوع اظهارنظر نمی‌کنیم؛ دقیقا به این دلیل که همان‌طور که اشاره کردید، هیچ‌گونه انتقال وجوهی روی نداده است. ما نمی‌خواهیم درباره مذاکرات دوجانبه با کشورهای دیگر اظهارنظر کنیم. شما شنیدید که من درباره رایزنی‌های نزدیک‌مان با هم‌پیمانان و شرکا صحبت کردم. و البته کره جنوبی یا جمهوری کره، یک متحد اصلی، یک متحد پیمانی اصلی، و همچنین یک شریک در زمینه اجرای تحریم‌ها از هر نظر است.

بنا بر این، من مطمئن هستم که این که شما می‌گویید ما درباره این موضوعات به طور گسترده با کره جنوبی گفت‌وگو می‌کنیم، مایه تعجب و شگفتی نیست. اما من نمی‌خواهم فراتر از آن به این موضوع بپردازم.

[…]

پرسش: فاکس نیوز درباره – فکر می‌کنم برخی از این‌ها قبلا مطرح شده بودند – تعامل با وزیر خارجه ظریف در زمان روی کار بودن دولت ترامپ گزارش داده بود. امروز در فاکس نیوز از وزیر خارجه – وزیر خارجه سابق پامپئو در این باره سوال شد و او گفت که آن افراد در تلاش بوده‌اند که سیاست ترامپ را تضعیف کنند و آن را «غیرآمریکایی» خواند. و من می‌خواستم بدانم که آیا شما می‌خواهید به این اظهارات پاسخ دهید؟

آقای پرایس: من نمی‌خواهم مستقیما به آن پاسخ دهم. آن چه من می‌خواهم بگویم این است که همه کسانی که در این دولت حضور دارند با رئیس‌جمهوری ایالات متحده در این زمینه که نباید به ایران اجازه دستیابی به یک سلاح هسته‌ای داده شود، هم‌نظر هستند. من نمی‌خواهم از جانب دولت قبلی صحبت کنم؛ اما می‌توانم حدس بزنم که آنها نیز به همین امر باور دارند – یا باید بگویم باور داشتند – که هرگز نباید به ایران اجازه دستیابی به یک سلاح هسته‌ای داده شود. این امر نیز بر کسی پوشیده نیست که رئیس‌جمهوری و دولت او و مدیران اصلی، در رابطه با شیوه‌ای که دولت قبلی قصد داشت با استفاده از آن به این هدف دست یابد، اختلاف‌نظرهای عمیقی دارند.

شما حتی در همین جلسه هم شنیدید که گفتم زمانی که برجام پابرجا بود – وقتی که بود – البته هنوز هم پابرجا است، اما وقتی که همه طرف‌ها کاملا آن را رعایت می‌کردند، ایران به تعهدات خود عمل می‌کرد. و این دیدگاه من نیست. این ارزیابی این ساختمان، جامعه اطلاعاتی ما، بازرسان بین‌المللی تسلیحات از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود. و ما می‌گوییم – وقتی ما می‌گوییم که ایران به تعهدات خود عمل می‌کرد، تعهداتی که ایران در زمان رعایت کردن کامل و اجرای کامل ملزومات برجام رعایت می‌کرد، محدودیت‌های شدیدی را بر فعالیت‌های هسته‌ای آن اعمال می‌کرد؛ یک نظام سختگیرانه راستی‌آزمایی و نظارت – در واقع سخت‌گیرانه‌ترین [نظامی] که تاکنون با مذاکره به نتیجه رسیده است – و یک ممنوعیت – ممنوعیتی دائمی و بی‌پایان – بر دستیابی ایران به یک سلاح هسته‌ای.

به همین دلیل است که این دولت همچنان بر این باور است که برجام مبنایی مناسب را برای آغاز گفت‌وگوهای گسترده‌تر، برای آغاز گفت‌وگوهای گسترده‌تر به منظور طولانی‌تر و نیرومندتر کردن آن توافق، و پس از آن، البته همان‌طور که پیشتر هم گفتم، مذاکره برای توافق‌های بعدی، تشکیل می‌دهد. در آن جا – این همواره یک – این همواره یک موضوع بحث برانگیز بوده است. اما من فکر می‌کنم که هر بازیگری که حسن نیت داشته باشد می‌تواند در این کشور با این باور که منافع آمریکا همواره باید در اولویت نخست قرار گیرد، و ایران هرگز نباید اجازه دستیابی به یک سلاح هسته‌ای را داشته باشد، با این موضوع برخورد کند. و ما بر این باور هستیم که بهترین راه برای انجام دادن این کار از طریق دیپلماسی اصولی و روشن است.

پرسش: ند، موضع دولت قبلی این بود که حتی اگر ایران رعایت هم بکند، یعنی به صورت کامل رعایت بکند، آن توافق، آن معامله، به قدری پرنقیصه بود که همچنان راهی را برای تولید بمب در اختیار آنها قرار می‌داد که دلیل آن بندهای غروب، پایان یافتن برخی تحریم‌های مشخص – که بعضی از آنها از ماه سپتامبر آغاز شد و البته شما از مکانیزم ماشه دست کشیدید – بود. بنا بر این، منظور من این است که آيا شما می‌توانید دست‌کم به این موضوع اذعان کنید که اختلافی بنیادین در – در نوع نگاه این دولت با دولت قبلی دراین موضوع وجود دارد؟ منظور من این است که آنها می‌خواستند – بحث دولت قبلی این بود که حتی اگر ایران کاملا رعایت کند، باز هم توافق بدی است؛ چرا که آنها همچنان می‌توانند غنی‌سازی کنند – محدودیت‌ها بر غنی‌سازی، محدودیت‌های اعمال شده بر سانتریفیوژها، و همه چیز در یک دوره زمانی برداشته می‌شود. پس –

آقای پرایس: مت، یکی دو نکته به شکل غیرقابل‌انکاری حقیقت داشتند و من این را با توجه به این موضوع می‌گویم که البته بر کسی پوشیده نیست که به نظر می‌رسد دولت قبلی دیدگاه بسیار متفاوتی در زمینه کاربرد، کاربرد کلی برجام داشته است. اما یکی دو موضوع حقیقت داشتند. قبل از به اجرا درآمدن برجام زمان گریز ایران – یعنی زمانی که آن کشور لازم داشت تا مواد شکافت‌پذیر کافی برای یک بمب اتم را تولید کند – تنها چند ماه برآورد شده بود. وقتی ایران به طور کامل رعایت می‌کرد، یعنی تعهدات برجامی خود را به طور کامل رعایت می‌کرد، آن زمان به یک سال کامل افزایش یافت. همچنین ایران به طور دائم از دستیابی به یک سلاح هسته‌ای منع شده است.

[…]

پرسش: نخست درباره مکالمه، تماس تلفنی دیروز وزیر بلینکن با همتای اسرائیلی خود اشکنازی. و او تأکید کرد که دولت بایدن به راه‌حل دوکشوری پایبند است. آیا شما می‌توانید به ما بگویید که این دولت، این راه‌حل دوکشوری را در کجا متصور می‌شود؟ و آیا اورشلیم شرقی بخشی از آن است؟

آقای پرایس: خوب، من می‌گویم که وزیر خارجه از گفت‌وگو با همتای اسرائیلی خود خرسند شد. آنها تاکنون چندین مکالمه داشته‌اند. ما پیشتر هم گفته‌ایم که تعهد ایالات متحده نسبت به امنیت اسرائیل تزلزل‌ناپذیر خواهد ماند و ما برای تقویت همه جنبه‌های روابط دوجانبه، دوجانبه با اسرائیل تلاش خواهیم کرد.

و اما درباره راه‌حل دوکشوری، دولت بایدن بر این باور است که راه‌حل دوکشوری بهترین راه برای اطمینان یافتن از این موضوع است که هویت اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی و دموکراتیک در حالی که در کنار یک کشور فلسطینی پویا و دموکراتیک زندگی می‌کند، حفظ خواهد شد. دقیقا به همین خاطر است که راه‌حل دوکشوری همچنان اصل و اساس نگاه ما به این مناقشه، و به باور ما چیستی و چگونگی حل و فصل آن است. البته من فکر نمی‌کنم که کسی بگوید یک راه‌حل دوکشوری مذاکره شده چیزی است که ظرف ساعات یا روزهای آینده به دست خواهد آمد. ما واقع‌گرا هستیم. اما همزمان ما بر این باوریم که این امر یک چهارچوب پایدار را برای وضعیت نهایی که درباره آن صحبت کرده‌ایم، ارائه می‌دهد.

پرسش: چیزهای زیادی تغییر کرده است. منظور من این است که آیا شما احساس می‌کنید در برابر نخست‌وزیر کنونی اسرائیل که در آینده بسیار بسیار نزدیک برای انتخاب شدن مجدد رقابت خواهد کرد، هیچ گونه اهرمی در اختیار دارید؟ منظورم این است که آیا واقعا ارزش آن را دارد که با او درباره انجام ندادن اقدامات یک‌جانبه صحبت کنید؟ منظورم این است که آیا از دید شما، او پذیرای هر مسئله‌ای که با او در مورد – در مورد راه‌حل دو‌کشوری مطرح کنید، خواهد بود؟

آقای پرایس: خوب. من فکر می‌کنم این مسئله برمی‌گردد به همان موضوعی که قبلا داشتم درباره آن صحبت می‌کردم و آن این است که ایالات متحده – ما نیرومندترین و قویترین کشور جهان هستیم. ما می‌توانیم چند چیز را هم‌زمان دنبال کنیم و به نتیجه برسانیم. ما منافع و ارزش‌هایی داریم. آن چیزها نباید لزوما با یکدیگر ناسازگار باشند و در واقع منافع ما، ارزش‌های ما است و برعکس. بنا براین، در رابطه با راه‌حل دوکشوری صراحتا باید گفت که در هر دو طرف پای ارزش‌های ما در میان است. ما بر این باور هستیم که اسرائیل یک کشور یهودی و دموکراتیک باقی خواهد ماند. ما هم‌زمان باور داریم که فلسطینی‌ها شایسته آرمان‌های مشروع‌شان برای داشتن یک کشور و استقلال هستند. از این رو، ما درهمه روابطی که داریم، ارزش‌هایمان را نیز لحاظ می‌کنیم. ما درباره آن در مصر صحبت کردیم، ما درباره آن در کشورهای دیگر در همین اتاق صحبت کرده‌ایم، و این موضوع قطعا در مورد اسرائیل نیز صدق می‌کند.

پرسش: درست است. فقط – اگر این لطف را به من بکنید – اما این نخست‌وزیر سنتی داشته است و در هر انتخاباتی، تقریبا هر سال اقدامی یک‌جانبه را برای راضی کردن هواداران به شدت بنیادگرا و دیگران – شهرک نشینان – انجام می‌دهد. منظور من این است که بیایید باز باشیم، و غیره. اگر او چنین اقداماتی کند، آیا شما به او می‌گویید که به هیچ وجه چنین کاری را نکند؟ و اگر چنین کاری را انجام دهد، این امر عواقبی را برای او در پی خواهد داشت؟

آقای پاریس: من فکر می‌کنم – و ممکن است که این را در پاسخ به یکی از پرسش‌های قبلی شما هم گفته باشم – اما ما از این اتاق و نیز به طور گسترده‌تر، بسیار واضح بوده‌ایم. به باور ما خودداری اسرائیل از برداشتن گام‌های یک‌جانبه‌ای که تنش‌ها را تشدید، و تلاش‌های انجام شده برای پیشبرد یک راه‌حل دوکشوری را تضعیف می‌کند، بسیار مهم است. تکرار می‌کنم که ما به مرکزیت و پیش‌فرض راه‌حل دوکشوری باور داریم. ما نمی‌خواهیم ببینیم که هیچ یک از دو طرف گامی برمی‌دارند که این هدف را بیشتر از دسترس خارج می‌کند.

پرسش: در مورد کووید لطفاً. آخرین مورد در کووید: من می‌دانم که همکارم از هاآرتص هفته گذشته از شما این را پرسید و گفت که اسرائیلی‌ها اجازه می‌دهند که ۱۰۰ هزار واکسن وارد شود. اما تا امروز واقعاً هیچ اتفاقی نیافتاده است. آیا شما این موضوع را پیگیری می‌کنید؟ منظور من این است که به نظر می رسد اسرائیلی‌ها به نگه داشتن – در واقع از ورود این واکسن‌ها به غزه، به کرانه غربی، و غیره جلوگیری کرده‌اند. موضع شما در این باره چیست؟ به ویژه با توجه به گزارش دیروز بانک جهانی که می‌گوید وضعیت در آن جا بسیار فاجعه‌بار است و باید به سرعت به آن رسیدگی شود.

آقای پرایس: خوب، ما بر این باور هستیم که دستیابی فلسطینی‌ها به دسترسی بیشتر به واکسن کووید در هفته‌های آینده امری مهم است. من فکر می‌کنم که درباره این موضوع – گمان می‌کنم جمعه بود – صحبت کردم. به باور ما، این امر برای خود آنها – برای نیازهای خود آنها مهم است. این امر برای اسرائیل، بهداشت اسرائیل، و امنیت آن نیز اهمیت دارد. اما این جا یک موضوع گسترده‌تر نیز مطرح است. تا زمانی که کووید در تمام نقاط جهان مهار نشده باشد، ما می‌توانیم شاهد به وجود آمدن این گونه‌ها باشیم؛ گونه‌هایی که چالش بسیار بزرگی برای ما محسوب می‌شوند. به همین دلیل است که این دولت تلاشی را برای توزیع یک واکسن ایمن و مؤثر میان میلیون‌ها آمریکایی و در برخی روزها میان چند میلیون آمریکایی در روز، بر عهده گرفته است.

و نیز به همین دلیل است که ما در عرصه بین‌المللی از طریق «گوی» متعهد شده‌ایم که مبلغ دو میلیارد دلار تعهدی که پرزیدنت هفته گذشته اعلام کرد و دو میلیارد دلار اضافی بلندمدت را در آینده بپردازیم. ما به آن دو میلیارد دلار که در آینده نزدیک پرداخت می‌شود، دقیقا به این دلیل اولویت داده‌ایم که می‌دانیم تا زمانی که شیوع کووید به صورت مهارنشده ادامه داشته باشد، نهایتاً هیچ آمریکایی نمی‌تواند ایمن باشد – یا در نهایت این کشور نمی‌تواند در امان باشد. و البته هر چه تعداد بیشتری از افراد را بتوانیم، البته در این کشور واکسینه کنیم، و همچنین در سراسر جهان واکسینه شوند، سریع‌تر می‌توانیم این همه‌گیری را سرکوب کنیم و از آمریکایی‌ها این جا در خانه محافظت کنیم.

[…]

پرسش: بله. من می‌خواهم از شما درباره – دولت بایدن بارها گفته بود که می‌خواهد شاهد پایان جنگ در یمن باشد. دولت ایالات متحده تاکنون چه گام‌هایی را به این منظور برداشته است؟ و اگر بخواهم ایران را نیز وارد این بحث کنم؛ چرا که ایالات متحده تلاش می‌کند که ایران را پای میز مذاکره بیاورد، شما چگونه – شما در این مقطع چه نقشی را برای ایفا کردن در یمن متصور هستید؟

آقای پرایس: بسیار خوب. وقتی آن – در رابطه با گام‌هایی که ما برای اولویت بخشیدن به پایان دادن جنگ در یمن برداشته‌ایم، نخست رئیس‌جمهوری ایالات متحده در دیدار خود از این‌جا – فکر می‌کنم چند هفته پیش، ماه گذشته – کاملاً روشن کرد که ما به یک راه‌حل دیپلماتیک در همکاری تنگاتنگ با مارتین گریفیتس، فرستاده ویژه سازمان ملل متحد، اولویت می‌دهیم و از آن به طور کامل حمایت می‌کنیم. در همان روز او تیم لندرکینگ، یک افسر باسابقه سرویس خارجی، را به عنوان فرستاده ویژه ما در امور یمن منصوب کرد. من فکر می‌کنم این حقیقت که این دولت یک فرستاده ویژه، کسی که هم در این ساختمان و هم در پایتخت‌های سراسر جهان مورد احترام است، را برای بر عهده گرفتن این وظیفه به طور تمام‌وقت منصوب کرده است، نشان‌دهنده آن اولویت‌بندی است.

در رابطه با تیم لندرکینگ ما دیروز اشاره کردیم که او اکنون به خلیج فارس بازگشته است. او هم اکنون در حال دیدار با طرف‌های گفت‌و‌گوکننده در منطقه است. این موضوع تنها حدود یک هفته پس از سفر قبلی او به منطقه روی داده است. او کمی پس از انتصاب خود به عربستان سعودی رفت. او با مارتین گریفیتس دیدار کرد. او با نمایندگان دولت یمن و گفت‌و‌گوکنندگان سعودی نیز ملاقات کرد. بنا بر این، او سخت در این ساختمان و در منطقه مشغول کار است و تلاش می‌کند که آن هدف، یعنی دستیابی به یک راه‌حل سیاسی برای این مناقشه در یمن، را به پیش ببرد؛ یمنی که اکنون جایگاه بدترین فاجعه انسانی جهان است.

در رابطه با آن فاجعه انسانی، ما مشتاقانه چشم به راه مشارکت در رویداد سازمان ملل با حضور مقامات بلندپایه برای تعهد کردن در رابطه با بحران انسانی در یمن در روز اول مارس، که به باور من دوشنبه آینده است، هستیم. این رویدادی است که با میزبانی مشترک سوئیس و سوئد برگزار می‌شود.

[…]


برای مشاهده محتوای اصلی: https://www.state.gov/briefings/department-press-briefing-february-23-2021/

این ترجمه‌ها جهت رفاه خواننده ارائه شده‌اند و فقط باید متن اصلی انگلیسی را معتبر دانست.

U.S. Department of State

The Lessons of 1989: Freedom and Our Future