وزارت امور خارجه ایالات متحده
دفتر سخنگو
اظهارات
۷ فوریه ۲۰۲۴
هتل دیوید کمپینسکی
تل آویو، اسرائیل

وزیر بلینکن: عصر بخیر. این پنجمین سفر من به منطقه و هفتمین بازدید من از اسرائیل پس از هفتم اکتبر است. من پیش و بیش از هر چیز به این دلیل بازگشته‌ام که با شرکای‌مان درباره تلاش‌های مشترک برای بازگرداندن همه گروگان‌های باقی مانده به خانه مستقیماً رایزنی کنم. من چندین بار در سفرهای قبلی و همچنین در واشنگتن با خانواده‌های گروگان‌ها ملاقات کرده‌ام و قرار است فردا نیز دوباره آنها را ببینم.

این عذاب مطلق – یعنی بی‌اطلاعی از سرنوشت عزیزتان – تقریباً غیر قابل تصور است. من می‌دانم که این رنج تقریباً غیر قابل تحمل است. از این رو، ما از روز نخست به شدت روی موضوع بازگرداندن گروگان‌ها – همه گروگان‌ها – به نزد خانواده‌های‌شان، جایی که به آن تعلق دارند، متمرکز بوده‌ایم. و ما تا بازگرداندن آنها همچنان بر این موضوع متمرکز باقی خواهیم ماند.

ما امروز این فرصت را داشتیم که با دولت اسرائیل درباره پاسخ شب گذشته حماس به پیشنهادی که ایالات متحده، قطر، و مصر برای بازگرداندن بقیه گروگان‌ها به خانه و تمدید وقفه بشردوستانه داده بودند، گفت‌وگو کنیم. آن‌چه می‌توانم درباره این گفت‌وگوها به شما بگویم این است که اگرچه در واکنش حماس نکاتی وجود دارد که اصلاً قابل قبول نیست، ما فکر می‌کنیم که فضایی را برای دستیابی به توافق ایجاد می‌کند. و تا دستیابی به آن بدون وقفه روی آن کار خواهیم کرد.

ما با نخست ‌وزیر و مقامات امنیت ملی درباره وضعیت کارزار نظامی برای شکست دادن حماس و درباره پیشرفت برای دستیابی به این هدف اساسی – یعنی اطمینان یافتن از این که ۷ اکتبر دیگر تکرار نخواهد شد – گفت‌وگوهای گسترده‌ای داشتیم. ما هم‌زمان به همکاری نزدیک با اسرائیل و لبنان در زمینه تلاش‌های دیپلماتیک برای کاهش تنش‌ها در مرز شمالی اسرائیل ادامه می‌دهیم تا خانواده‌ها بتوانند به خانه‌های‌شان – هم در شمال اسرائیل و هم در جنوب لبنان – بازگردند و در صلح و امنیت زندگی کنند.

ما همچنین درباره ضرورت به حداکثر رساندن محافظت از غیرنظامیان و ارائه کمک‌های بشردوستانه به منظور رسیدگی به رنج جاری غیرنظامیان فلسطینی در غزه گفت‌وگو کردیم. حدود ۲ میلیون نفر از خانه‌هایشان آواره شده‌اند. صدها هزار نفر گرسنگی حاد را تجربه می‌کنند. اکثر آنها یکی از عزیزان‌شان را از دست داده‌اند. و روز به روز افراد بیشتری کشته می‌شوند.

در همه بازدیدهای قبلی‌ام از اینجا و تقریباً همه روزهایی که مابین این سفرها گذرانده‌ایم، ما اسرائیل را به روش‌های مشخص برای تقویت محافظت از غیرنظامیان و ارائه کمک بیشتر به نیازمندان تحت فشار گذاشته‌ایم. اسرائیل طی چهار ماه گذشته گام‌های مهمی را در همین راستا برداشته است: آغاز جریان کمک‌ها؛ دو برابر کردن کمک‌ها در نخستین وقفه برای آزادی گروگان‌ها؛ گشایش راهروهای شمالی و جنوبی در غزه تا مردم از این طریق و با استفاده از وقفه چهار ساعته هر روزه، با سه ساعت اطلاع قبلی بتوانند از معرض خطر فوری خارج شوند؛ گشایش گذرگاه کرم شالوم؛ آغاز جریان کمک‌رسانی از اردن؛ و ایجاد سازوکارهای رفع درگیری برای اماکن بشردوستانه. در نتیجه این اقدامات، امروز در مقایسه با هر مطقع زمانی دیگر از تاریخ ۷ اکتبر، کمک‌ها از نقاط بیشتری وارد غزه می‌شوند.

ایالات متحده به عنوان بزرگ‌ترین اهداکننده کمک‌های بشردوستانه به فلسطینی‌ها، به ارائه بسیاری از این امدادها کمک کرده است که از آن جمله می‌توان به تأمین هزینه ۹۰ هزار تن آرد ارسالی از بندر اشدود اشاره کرد. این مقدار برای تأمین نان مورد نیاز ۱.۴ میلیون نفر طی پنج ماه آینده کافی است. یک تیم سازمان ملل متحد مأموریت خود را در شمال به منظور ارزیابی شرایط برای غیرنظامیانی که هنوز در آن جا هستند و همچنین اقداماتی که باید به انجام برسند تا فلسطینی‌های آواره بتوانند به خانه‌هایشان در شمال بازگردند، آغاز کرده است.

با این وجود، همان‌گونه که من امروز به نخست‌وزیر و دیگر مقامات اسرائیلی گفتم، تلفات روزانه‌ای که عملیات نظامی همچنان بر غیرنظامیان بی‌گناه تحمیل می‌کند، بسیار زیاد است. من در گفت‌وگوهای امروزمان برخی گام‌های اصلی را که اسرائیل باید به منظور اطمینان یافتن از این که کمک‌های بیشتری به شمار بیشتری از مردم در غزه می‌رسد، مورد تأکید قرار دادم. اسرائیل باید گذرگاه اِرِز را باز کند تا بدین ترتیب کمک‌های امدادی بتواند وارد شمال غزه شود. همان‌گونه که گفتم، در آن جا صدها هزار نفر در شرایط بسیار وخیم برای بقا تلاش می کنند. اسرائیل باید جریان کمک‌های بشردوستانه از اردن را تسریع کند. اسرائیل باید ضمن تقویت رفع تعارض، هماهنگی با ارائه‌دهندگان کمک‌های بشردوستانه را بهبود بخشد. اسرائیل باید اطمینان یابد که ارائه کمک‌های نجات‌بخش به غزه به هیچ دلیلی توسط هیچ‌کس مسدود نمی‌شود.

ما از اسرائیل می‌خواهیم که برای کمک به غیرنظامیان کارهای بیشتری انجام دهد. هرچند، ما کاملا آگاهیم که اسرائیل با دشمنی روبه‌رو است که هرگز خود را به این معیارها پایبند نمی‌داند. دشمنی که شریرانه خود را میان مردان، زنان، و کودکان جا می‌زند و از بیمارستان‌ها، مدرسه‌ها، مسجدها، و ساختمان‌های مسکونی موشک شلیک می‌کند. دشمنی که گروگان‌ها را سپر خود قرار داده است. دشمنی که به طور علنی اعلام کرده هدفش کشتن بیشترین تعداد غیرنظامیان بی‌گناه، صرفاً به دلیل یهودی بودن‌شان، و محو اسرائیل از روی نقشه است.

به همین دلیل است که ما روشن کرده‌ایم اقدام اسرائیل در رویارویی با حماس و دیگر سازمان‌های تروریستی کاملاً موجه است و به همین دلیل است که ایالات متحده بیش از هر کشور دیگری تلاش کرده است از حق اسرائیل برای این که اطمینان یابد هفتم اکتبر دیگر تکرار نخواهد شد، پشتیبانی کند.

در هفتم اکتبر به وحشتناک‌ترین شکل ممکن با اسرائیلی‌ها غیرانسانی رفتار شد. از آن زمان تاکنون، هر روز گروگان‌ها در معرض رفتارهای غیرانسانی قرار دارشته‌اند. اما این نمی‌تواند مجوزی برای رفتار غیرانسانی با دیگران باشد. اکثر قریب به اتفاق مردم در غزه هیچ ارتباطی با حمله‌های ۷ اکتبر نداشتند و خانواده‌هایی در غزه که بقای آنها در گرو کمک‌های ارائه شده از اسرائیل است، درست مثل خانواده‌های خود ما هستند. آنها مادران و پدران، و پسران و دخترانی هستند که می‌خواهند معیشت مناسبی داشته باشند،‌ کودکان‌شان را به مدرسه بفرستند، واز یک زندگی عادی برخوردار باشند. آنها همین را می خواهند و ما نمی‌توانیم و نباید آنها را فراموش کنیم. ما نمی‌توانیم و نباید انسانیت مشترک‌مان را از یاد ببریم.

ما همچنین کماکان مصمم هستیم که یک مسیر دیپلماتیک را برای دستیابی به یک صلح عادلانه و پایدار و امنیت برای همه در منطقه، و به ویژه برای اسرائیل پیگیری کنیم.  در حالی که من در سراسر منطقه سفر می‌کنم و با همه دوستان و شرکای‌مان حرف می‌زنم، این مسیر دیپلماتیک همچنان به مراتب بیشتر در کانون توجه قرار می‌گیرد. یک اسرائیل که کاملاً در منطقه ادغام شده باشد و با کشورهای مهم، از جمله عربستان سعودی روابط عادی داشته باشد، و از تضمین‌های محکمی برای امنیت خود، به همراه مسیری مشخص، با زمان‌بندی مشخص، و غیرقابل بازگشت برای تشکیل یک کشور فلسطینی که در صلح و امنیت در کنار اسرائیل با برخورداری از ضمانت‌های امنیتی لازم زندگی کند، برخوردار باشد.

ما در طول این سفر درباره مفاد و توالی گام‌هایی که همه باید برای به واقعیت پیوستن این مسیر انجام دهند، گفت‌وگو کردیم. این شامل اقدامات تشکیلات خودگردان فلسطینی برای اصلاح و احیای خود است. من در دیدار امروز با [محمود] عباس، رئیس [تشکیلات خودگردان]، اهمیت این اقدامات را یادآور شدم. بهبود نحوه حکمرانی، افزایش پاسخگویی به مردم فلسطینی، و اصلاحاتی که تشکیلات خودگردان فلسطینی در یک بسته اصلاحات که اخیراً اعلام شد و متعهد به انجام آن شده است و ما خواهان به اجرا درآمدن سریع آن هستیم، از جمله مهمترین این اقدامات است.

ما می‌توانیم شمار زیادی از بازیگران منطقه‌ای را ببینیم که برای حرکت کردن در مسیری که توصیف کردم، آماده هستند. اما برخی دیگر چنین نیستند. برخی تلاش می‌کنند که در این مسیر خرابکاری کنند. ایران و گروه های نیابتی‌ آن به تشدید و گسترش چرخه خشونتی که همه ما خواهان درهم شکسته شدن آن هستیم، ادامه می‌دهند. ما – نه برای تشدید تنش، بلکه برای جلوگیری از آن – به دفاع از مردم‌مان و به دفاع از منافع‌مان در برابر این گونه حملات ادامه خواهیم داد.

سرانجام این که من همچنین در گفت‌وگوهای امروزم با نخست‌وزیر و مقامات ارشد مراتب نگرانی‌های عمیق‌مان را درباره اقدامات و لفاظی‌ها، از جمله از جانب مقامات دولتی که باعث برافروخته‌تر شدن تنش‌ها می‌شود، حمایت بین‌المللی را تضعیف می‌کند، و فشار بیشتری را بر امنیت اسرائیل وارد می‌آورد، مطرح کردم. مردم اسرائیل برای تشکیل این کشور و دفاع از آن فداکاری‌های عظیمی کرده‌اند. آنها نهایتاً درباره مسیر درستی که باید طی کنند و این که آیا برای دستیابی به آن چشم‌انداز صلح و امنیت واقعی که مدت‌ها دور از دسترس به نظر می‌رسید، آماده انتخاب‌های دشوار هستند یا نه، تصمیم خواهند گرفت. ما به‌عنوان یک دوست واقعی اسرائیل، به‌عنوان کشوری که همواره پیش از دیگران کشور همراهش بوده است – چه در ۱۴ می ۱۹۴۸ و  چه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ – همیشه بهترین توصیه‌مان را درباره گزینه‌های فراروی این کشور، به‌ویژه گزینه‌هایی که بیشترین اهمیت را دارند، ارائه خواهیم کرد.

از شما سپاسگزارم. با کمال میل به چند پرسش خواهم داد.


پیوند به محتوای اصلی: https://www.state.gov/secretary-antony-j-blinken-at-a-press-availability-46/

این ترجمه جهت رفاه خواننده ارائه شده است و فقط باید متن اصلی انگلیسی را معتبر دانست.

U.S. Department of State

The Lessons of 1989: Freedom and Our Future